تبلیغات
آســــــمانی بـــرای تـو - مطالب مهــــناز
 
آســــــمانی بـــرای تـو
کسی که بهشت را بر زمین نیافته است آن را در آسمان نیز نخواهد یافت
 
 
سه شنبه بیست و نهم فروردینماه سال 1391 :: نویسنده : مهــــناز
                                                                         

روزها فکر من این است و همه شب سخنم

که چرا غافل از احوال دل خویشتنم؟

 

از کجا آمده ام؟ آمدنم بهر چه بود؟

به کجا می روم آخر ننمایی وطنم

 

مانده ام سخت عجب کز چه سبب ساخت مرا

یا چه بوده است مراد وی از این ساختنم

 

جان که از عالم علویست یقین میدانم

رخت خود باز برآنم که همانجا فکنم

 

مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک

چند روزی قفسی ساخته ام از بدنم

 

ای خوش آن روز که پرواز کنم تا بر دوست

به هوای سر کویش پر و بالی بزنم

 

کیست در گوش که او میشنود آوازم

یاکدامیست سخن میکند اندر دهنم

 

کیست در دیده که از دیده برون می نگرد

یا چه جانست نگویی که منش پیرهنم

 

تا به تحقیق مرا منزل و ره ننمایی

یکدم آرام نگیرم نفسی دم نزنم

 

می وصلم بچشان تا در زندان ابد

از سر عربده مستانه بهم درشکنم

 

من به خود نامدم این جا که به خود باز روم

آن که آورد مرا باز برد در وطنم

 

تو مپندار که من شعر بخود می گویم

تا که هشیارم و بیدار یکی دم نزنم

 

شمس تبریز اگر روی بمن ننمایی

والله این قالب مردار بهم درشکنم

 

         مولانا جلال الدین رومی 





نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


شنبه بیست و ششم فروردینماه سال 1391 :: نویسنده : مهــــناز
                                                                         

اگر که بیهده زیباست شب

برای چه زیباست شب ؟

برای که زیباست شب ؟


و رود بی انحنای ستارگان

که سرد می گذرد

و سوگواران دراز گیسو

بر دو جانب رود

یاد آورد کدام خاطره را

با قصیده نفسگیر غوکان

تعزیتی می کنند

به هنگامی که هر سپیده

به صدای هما و از دوازده گلوله

سوراخ می شود ؟


اگر که بیهده زیباست شب

برای که زیباست شب

برای چه زیباست؟

  
    احمد شاملو 



نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه بیست و سوم فروردینماه سال 1391 :: نویسنده : مهــــناز
                                                  

در نوازش های باد 

در گل لبخند دهقانان شاد 

در سرود نرم رود 

خون گرم زندگی جوشیده بود 

 

نوشخند مهر آب 

آبشار آفتاب 

در صفای دشت من کوشیده بود 

 

شبنم آن دشت از پاکیزگی

گوییا خورشید را نوشیده بود 

روزگاران گشت و گشت 

 

داغ بر دل دارم از این سرگذشت 

داغ بر دل دارم از مردان دشت 

 

یاد باد آن خوشنوا آواز دهقان شاد 

یاد باد آن دلنشین آهنگ رود 

یاد باد آن مهربانی های باد 

یاد باد آن روزگاران یاد باد 

 

دشت با اندوه تلخ خویش تنها مانده است 

زانهمه سرسبزی و شور و نشاط 

سنگلاخی سرد بر جا مانده است 

آسمان از ابر غم پوشیده است 

چشمه سار لاله ها خوشیده است 

 

جای گندم های سبز 

جای دهقانان شاد 

خارهای جانگزا جوشیده است 

 

بانگ بر می دارم از دل 

خون چکید از شاخ گل

باغ و بهاران را چه شد ؟

دوستی کی آخر آمد  ؟

دوستداران را چه شد  ؟

 

سرد و سنگین کوه می گوید جواب 

خاک خون نوشیده است

         فریدون مشیری 



نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه بیستم فروردینماه سال 1391 :: نویسنده : مهــــناز
                                                                

در من غم بیهودگیها می زند موج

در تو غرور از توان من فزون تر

در من نیازی می كشد پیوسته فریاد

در تو گریزی می گشاید هر زمان پر

 

ای كاش در خاطر گل مهرت نمی رست

ای كاش در من آرزویت جان نمی یافت

ای كاش دست روز و شب با تار و پودش

از هر فریبی رشته عمرم نمی بافت

 

اندیشه روز و شبم پیوسته این است

من بر تو بستم دل ؟

دریغ از دل كه بستم

افسوس بر من، گوهر خود را فشاندم

در پای بتهائی كه باید می شكستم

 

ای خاطرات روزهای گرم و شیرین

دیگر مرا با خویشتن تنها گذارید

در این غروب سرد دردانگیز پائیز

با محنتی گنگ و غریبم واگذارید

 

اینك دریغا آرزوی نقش بر آب

اینك نهال عاشقی بی برگ و بی بر

در من  ،

غم بیهودگیها می زند موج

در تو  ،

غروری از توان من فزون تر

     حمید مصدق  





نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه شانزدهم فروردینماه سال 1391 :: نویسنده : مهــــناز
                                                        


پیاده آمده ام

بی چارپا و چراغ

بی آب و آینه

بی نان و نوازشی حتی

تنها کوله یی کهنه و کتابی کال

و دلی که سوختن شمع نمی داند

کوله بارم

پر از گریه های فروغ است

پر از دشتهای بی آهو

پر از صدای سرایدار همسایه

که سرفه های سرخ سل

از گلوگاه هر ثانیه اش بالا می روند

پر از نگاه کودکانی

که شمردن تمام ستارگان ناتمام آسمان هم

آنها را به خانه ی خواب نمی رساند

می دانم

کوله ام سنگین و دلم غمگین است

اما تو دلواپس نباش ! بهار بانو

نیامدم که بمانم

تنها به اندازه ی نمباره یی کنارم باش

تمام جاده های جهان را

به جستجوی نگاه تو آمده ام

پیاده

باور نمی کنی ؟

پس این تو و این پینه های پای پیاده ی من

حالا بگو

در این تراکم تنهایی

مهمان بی چراغ نمی خواهی

   یغما گلرویی  





نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


                                                           

چون همه درها گشوده شود

یک در بسته هست

 

چون همه قفلها بشکند

پشت یک در باید ماند

 

چون همه حرفها به پایان رسد

 یک حرف ناگفته می ماند

 

چون همه داستانها به پایان رسد

 یک قصه ناتمام ، خواهد ماند

 

و آن رویای بکر و خیال انگیز من است که

جاوید و دست نایافتنی ست




نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


                                                           

بوی باران بوی سبزه بوی خاک

شاخه های شسته باران خورده پاک

 

آسمان آبی و ابر سپید

برگهای سبز بید

عطر نرگس رقص باد

نغمه شوق پرستوهای شاد

 

خلوت گرم کبوترهای مست

نرم نرمک می رسد اینک  بهار

 

خوش به حال روزگارا

خوش به حال چشمه ها و دشت ها

خوش به حال دانه ها و سبزه ها

خوش به حال غنچه های نیمه باز

 

خوش به حال دختر میخک که می خندد به ناز

خوش به حال جام لبریز از شراب 

خوش به حال آفتاب

 

ای دل من گر چه در این روزگار    

جامه رنگین نمی پوشی به کام

باده رنگین نمی نوشی به جام                     

 

نقل و سبزه در میان سفره نیست

جامت از آن می که می باید تهی است                           

 

ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم

ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب                             

ای دریغ از مااگر کامی نگیریم از بهار

 

گر نکوبی شیشه غم را به سنگ

 هفت رنگش می شود هفتاد رنگ

 

     فریدون مشیری 





نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه نوزدهم اسفندماه سال 1390 :: نویسنده : مهــــناز
                                                                                                                        
                                                      

نمی دانم چه می خواهم بگویم ؟

زبانم در دهان باز بسته ست


در تنگ قفس باز است و افسوس

که بال مرغ آوازم شکسته ست

 

نمی دانم چه می خواهم بگویم ؟

غمی در استخوانم می گدازد

 

خیال ناشناسی آشنا رنگ

گهی می سوزدم ، گه می نوازد

 

گهی در خاطرم می جوشد این وهم

ز رنگ آمیزی غم های انبوه

 

که در رگهام جای خون روان است

سیه داروی زهرآگین اندوه

 

فغانی گرم وخون آلود و پردرد

فرو می پیچیدم در سینه تنگ




ادامه مطلب


نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




( کل صفحات : 9 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : مهــــناز
نویسندگان
نظرسنجی
نظر شما درباره کیفیت مطالب وبلاگ چیست ؟








جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :