آســــــمانی بـــرای تـو
کسی که بهشت را بر زمین نیافته است آن را در آسمان نیز نخواهد یافت
 
 
یکشنبه شانزدهم بهمنماه سال 1390 :: نویسنده : مهــــناز
                                                    

چه گویمت ؟  که تو خود با خبر ز حال منی

چو جان ، ‌نهان شده در جسم پر ملال منی

 

چنین که می‌گذری تلخ بر من، از سر قهر

 گمان برم که غم‌ انگیز ماه وسال منی

 

خموش و گوشه نشینم، مگر نگاه توام

 لطیف و دور گریزی، مگر خیال منی

 

ز چند و چون شب دوریت چه می‌پرسم

 سیاه‌چشمی و خود پاسخ سؤال منی

 

چو آرزو به دلم خفته‌ای همیشه و حیف

که آرزوی فریبنده‌ی محال منی

 

هوای سرکشی‌ ای طبع من ، ‌مکن ! که دگر

اسیر عشقی و مرغ شکسته‌ بال منی

 

ازین غمی که چنین سینه‌ سوز سیمین است

چه گویمت ؟ که تو خود باخبر ز حال منی

  سیمین بهبهانی 



نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه نهم بهمنماه سال 1390 :: نویسنده : مهــــناز
                                                    

گفتی که می بوسم تو را، گفتم تمنا می کنم

گفتی اگر بیند کسی، گفتم که حاشا می کنم

 

گفتی ز بخت بد اگر ناگه رقیبت آید ز در

گفتم که با افسون گری او را ز سروا می کنم

 

گفتی که تلخی های می گر ناگوار افتد مرا

گفتم که با نوش لبـم آن را گوارا می کنـم

 

گفتی چه می بینی بگو در چشم چون آیینه ام

گفتم که من خود را در او عریان تماشا می کنم

 

گفتی که از بی طاقتی دل قصد یغما می کند

گفتم که با یغماگران باری مدارا می کنم

 

گفتی که پیوند تو را با نقد هستی می خرم

گفتم که ارزان تر از این من با تو سودا می کنم

 

گفتی اگر از کوی خود روزی تو را گویم برو

گفتم که صد سال دگر امروز و فردا می کنم

 

گفتـــــی اگر از پای خود زنجیر عشقت وا کنم

گفتـم ز تو دیـوانه تر دانی که پیدا می کنم

        سیمین بهبهانی   





نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


یکشنبه دوم بهمنماه سال 1390 :: نویسنده : مهــــناز
                                                    

تن آدمی شریف است به جان آدمیت

نه همین لباس زیباست نشان آدمیت

 

اگر آدمی به چشم است و دهان و گوش و بینی

چه میان نقش دیوار و میان آدمیت

 

خور و خواب و خشم و شهوت شَغَب است و جهل و ظلمت

حَیَوان خبر ندارد ز جهان آدمیت

 

به حقیقت آدمی باش وگرنه مرغ باشد

که همین سخن بگوید به زبان آدمیت

 

مگر آدمی نبودی که اسیر دیو ماندی

که فرشته ره ندارد به مقام آدمیت

 

اگر این درنده‌خویی ز طبیعتت بمیرد

همه عمر زنده باشی به روان آدمیت

 

رسد آدمی به جایی که به جز خدا نبیند

بنگر که تا چه حد است مکان آدمیت

 

طیران مرغ دیدی تو ز پای‌بند شهوت

به در آی تا ببینی طیران آدمیت

 

نه بیان فضل کردم که نصیحت تو گفتم

هم از آدمی شنیدیم بیان آدمیت

  ابومحمد مُصلِح بن عَبدُالله مشهور به سعدی شیرازی 



نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه سی ام دیماه سال 1390 :: نویسنده : مهــــناز
                                                   

در دو چشمش ، گناه می خندید

بر رخش نور ، ماه می خندید

 

در گذرگاه آن لبان خموش

شعله ای بی پناه می خندید

 

شرمناک و پر از نیازی گنگ

با نگاهی که رنگ مستی داشت

 

در دو چشمش نگاه کردم وگفت :

باید از عشق حاصلی برداشت

 

سایه ای روی سایه ای خم شد

در نهانگاه راز پرور شب

 

نفسی روی گونه ای لغزید

بوسه ای شعله زد میان دو لب


    فروغ فرخ زاد 



نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


پنجشنبه بیست و نهم دیماه سال 1390 :: نویسنده : مهــــناز
                                                  

نمی دانم چه می خواهم خدایا

به دنبال چه می گردم شب و روز

 

چه می جوید نگاه خسته من

چرا افسرده است این قلب پر سوز

 

ز جمع آشنایان می گریزم

به کنجی می خزم آرام و خاموش

 

نگاهم غوطه ور در تیرگی ها

به بیمار دل خود می دهم گوش

 

گریزانم از این مردم که با من

به ظاهر همدم و یکرنگ هستند

 

ولی در باطن از فرط حقارت

به دامانم دو صد پیرانه بستند

 

از این مردم که تا شعرم شنیدند

به رویَم چون گلی خوشبو شکفتند

 

ولی آن دم که در خلوت نشستند

مرا دیوانه ای بدنام گفتند

 

دل من ، ای دل دیوانه من

که می سوزی ازین بیگانگی ها

 

مکن دیگر ز دست غیر فریاد

خدارا ، بس کن این دیوانگی ها


     فروغ فرخ زاد





نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


چهارشنبه بیست و هشتم دیماه سال 1390 :: نویسنده : مهــــناز
                                                    

خسته ام از آرزو ها ، آرزوهای شعاری

شوق پرواز مجازی ، بال های استعاری

 

لحظه های کاغذی را ، روز و شب تکرار کردن

خاطرات بایگانی ، زندگی های اداری

 

آفتاب زرد و غمگین ، پله های رو به پایین

سقف های سرد و سنگین ، آسمان های اجاری

 

با نگاهی سرشکسته ، چشمهایی پینه بسته

خسته از درهای بسته ، خسته از چشم انتظاری

 

صندلی های خمیده ، میزهای صف کشیه

خنده های لب پریده ، گریه های اختیاری

 

عصر جدول های خالی ، پارک های این حوالی

پرسه های بی خیالی ، نیمکت های خماری

 

رونوشت روزها را ، روی هم سنجاق کردم :

شنبه های بی پناهی ، جمعه های بی قراری

 

عاقبت پرونده ام را ، با غبار آرزو ها

خاک خواهد بست روزی ، باد خواهد برد باری

 

روی میز خالی من ، صفحه ی باز حوادث

در ستون تسلیت ها ، نامی از ما یادگاری

     قیصر امین پور 





نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


سه شنبه بیست و هفتم دیماه سال 1390 :: نویسنده : مهــــناز
                                                   

دل داده ام بر باد ، بر هر چه باداباد
مجنون تر از لیلی ، شیرین تر از فرهاد

ای عشق از آتش اصل و نسب داری
از تیره ی دودی ، از دودمان باد

آب از تو توفان شد ، خاک از تو خاکستر
از بوی تو آتش ، در جان باد افتاد

هر قصر بی شیرین ، چون بیستون ویران
هر کوه بی فرهاد ، کاهی به دست باد

هفتاد پشت ما از نسل غم بودند
ارث پدر ما را ، اندوه مادرزاد

از خاک ما در باد ، بوی تو می آید
تنها تو می مانی ، ما می رویم از یاد

  قیصر امین پور



نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


سه شنبه بیست و هفتم دیماه سال 1390 :: نویسنده : مهــــناز
                                               

ناتوان گذشته ام زکوچه ها                          نیمه جان رسیده ام به نیمه راه

چون کلاغ خسته ای در این غروب                می برم به آشیان خود پناه

 

در گریز از این زمان بی گذشت                    در فغان از این ملال بی زوال

رانده از بهشت عشق و آرزو                       مانده ام همه غم و همه خیال

 

سر نهاده چون اسیر خسته جان                 در کمند روزگار بد سرشت

رونهفته چون ستارگان کور                          در غبار کهکشان سرنوشت

 

می روم ز دیده ها نهان شوم                      می روم که گریه در نهان کنم

یا مرا جدایی تو می کشد                            یا تو را دوباره مهربان کنم

 

این زمان نشسته بی تو با خدا                    آن که با تو بود و با خدا نبود

می کند هوای گریه های تلخ                       آن که خنده از لبش جدا نبود

 

بی تو من کجا روم کجا روم                          هستی من از تو مانده یادگار

من به پای خود به دامت آمدم                      من مگر ز دست خود کنم فرار

 

تا لبم دگر نفس نمی رسد                           ناله ام به گوش کس نمی رسد

می رسی به کام دل که بشنوی                  ناله ای از این قفس نمی رسد


    فریدون مشیری 





نوع مطلب : شعر، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




( کل صفحات : 8 )    1   2   3   4   5   6   7   ...   
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : مهــــناز
نویسندگان
نظرسنجی
نظر شما درباره کیفیت مطالب وبلاگ چیست ؟








جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :